پیش برنامه...
سلام علیکم.
اول یه چیزی رو اگه میشه کم کم بذاریم رو برناممون.
هر چند بعید می دونم تو عمرا از این استقبال کنی.( چون گوشیت همیشه باید کنارت باشه و از خاموش بودن هم بدت میاد.)
امواج گوشی خیلی برامون مضر هست و من به وضوح امتحان کردم،
شبایی که گوشیرو از خودم دور کردم و خوابیدم، هم آرامشم تو خواب بیشتر بود (خواب خوب یا معمولی) هم صبح سر حالتر بیدار میشدم.
حالا گوشی سونی اریکسون که دارم، میتونم بذارمش رو Flight mode که هم امواجش بره وهم گوشی برای زنگ بیداری روشن باشه.
یه مشکلی هست، تو این حالت هرکی زنگ بزنه میگه خاموشه، و کلا موجی نیست که ارتباطی باشه.
یه تصمیم گرفتم، اونم اینکه اس ام اس و میس باشه برای مثلا از 10، 11 صبح تا 11 شب.
یعنی جوری باشه که تو رختخواب وقتی هستیم، چه صبح، چه شب، میس و اس ام اس تعطیل باشه.
این که میگم، فقط ربط به خواب راحت و اینا نداره.
نکته ی مهمش اینه:
تو چون ارادت از من قوی تره، هم می تونی یه سری عادتتاتو زودتر ترک کنی و هم زودتر به یه چیز خاص عادت کنی…
یعنی کلا افرادی که از نظر دینی قوی ترن، اراده و استقامتشون هم به مراتب از بقیه بالاتره.
من، یه سال تموم آخرین نفری که بهش فکر می کردم و صبح اولین نفری که بهش فکر می کردم تو بودی.
حالا یه موقع اگه مشکلی خدای نکرده، زبونم لال، استغفرا…، خدای نخواسته پیش بیاد، حالت افسردگی وحشتناکی بهم دست میده.
یعنی صبح به محض چشم باز کردن، به گوشی نگاه می کردم، از اونجایی که اکثرا از من زودتر بیدار میشدی، میست یا اس ام است رو صفحه بود، لبخند میزدم و جواب میدادم، و از یه آرامش خاص سرشار میشدم و بعد با ذهنی باز به امور روزمرم میرسیدم.
عادت هم قشنگه هم خانمان سوز.
و تابستون، بیدار میشدم، نا امید یه نگاه به گوشی، و بعد می رفتم تو فکر.
خلاصه تا از جام پاشم یه عزایی بود که نگو و نپرس.
الا بعدش رقص و ورزش و … تا بیفتم رو چرخ و زندگی عادی،
حالا باز موقع خواب همون عزای صبح و نوشتن، تا خوابم ببره.
خلاصه مکافاتی کشیدم ازاین عادت شیرین.
دنیا زودگذره، زندگی هم تلخ و شیرین داره.
اما می خوام اینقدراین شیرینیرو نچشم تا مزش یادم بره، و بازم مثل قبل از آشناییمون صبح وقتی بیدار میشم به این فکر کنم که اول کرم بزنم بعد ورزش یا اول ورزش کنم بعد کرم بزنم☺
البته هیچم بعید نیست که خودم بعد از چند روز کم بیارم، اما به هر حال وقتی سرنوشتمون معلوم هست، باید یه جوری با هم باشیم که لطمه نخوره به روحیاتمون.
خلاصه چون این یه چیز دوطرفه هست، تصمیمم در حد تصمیم میمونه تا رضایت کامل تورو ببینم بعد اجراش کنیم.
رو برنامه ی روزانم هم اثر میذاره. بعد از اینکه گفتی چیکار کنیم، برناممو پیاده می کنم و بهت میگم.
-----
فردا هم که تاسوعا و بعدش عاشورا هست که گفتی با گوشی کار نکنیم.
من منتظرم تا هر وقت خودت میس زدی یا اس ام اس دادی جواب بدم.
یه چیزی، فردا اگه خدا بخواد میریم آهودشت، مادربزرگم می خواد ناهار برنج بده بیرون، بریم کمکش و مسجد و دسته روی و ...
دیگه پیرو امر شما، درس رو تعطیل کردم.
دیگهههههههههههههه
آها!
کلمه ی شکر خدا و الحمدلا...، اینقدر راحت به زبونم میاد که خودم هم از این که در عرض یک روز ورد زبونم شده تعجب کردم.
ممنون که گفتی بهم.(یک عادت خیلی خوبه که فقط برای آدم رحمت میاره)
دیگهههههههههههه
اگه اون قضیه کاغذ که می نوشتیم، نوشتن توش اصل هست بگو تا دوباره بنویسم.
دیگههههههههههه
امروز نمی دونم به کی میگفتی دعات کنه، از اونجایی که علاقه داری به اینکه خیلی دعا بشی. اینقدر دعات می کنم که حتی وقتی که نبودم هم دعاهام و استجابتش جریان داشته باشه تو زندگیت.
شب بخیر.
هروقت یه خط انگلیسی می نویسی چون کلا با چیزای اضافی مشکل داری، حرف اضافه ی جمله ها رو هم نمیگی☺، فهمش یکم سخت میشه.
خط سومت: این برنامه ی آخریته و ... (جای این سه نقطه یه کلمه نوشتی، نفهمیدم کاربردش اینجا چیه)اول یه چیزی رو اگه میشه کم کم بذاریم رو برناممون.
هر چند بعید می دونم تو عمرا از این استقبال کنی.( چون گوشیت همیشه باید کنارت باشه و از خاموش بودن هم بدت میاد.)
امواج گوشی خیلی برامون مضر هست و من به وضوح امتحان کردم،
شبایی که گوشیرو از خودم دور کردم و خوابیدم، هم آرامشم تو خواب بیشتر بود (خواب خوب یا معمولی) هم صبح سر حالتر بیدار میشدم.
حالا گوشی سونی اریکسون که دارم، میتونم بذارمش رو Flight mode که هم امواجش بره وهم گوشی برای زنگ بیداری روشن باشه.
یه مشکلی هست، تو این حالت هرکی زنگ بزنه میگه خاموشه، و کلا موجی نیست که ارتباطی باشه.
یه تصمیم گرفتم، اونم اینکه اس ام اس و میس باشه برای مثلا از 10، 11 صبح تا 11 شب.
یعنی جوری باشه که تو رختخواب وقتی هستیم، چه صبح، چه شب، میس و اس ام اس تعطیل باشه.
این که میگم، فقط ربط به خواب راحت و اینا نداره.
نکته ی مهمش اینه:
تو چون ارادت از من قوی تره، هم می تونی یه سری عادتتاتو زودتر ترک کنی و هم زودتر به یه چیز خاص عادت کنی…
یعنی کلا افرادی که از نظر دینی قوی ترن، اراده و استقامتشون هم به مراتب از بقیه بالاتره.
من، یه سال تموم آخرین نفری که بهش فکر می کردم و صبح اولین نفری که بهش فکر می کردم تو بودی.
حالا یه موقع اگه مشکلی خدای نکرده، زبونم لال، استغفرا…، خدای نخواسته پیش بیاد، حالت افسردگی وحشتناکی بهم دست میده.
یعنی صبح به محض چشم باز کردن، به گوشی نگاه می کردم، از اونجایی که اکثرا از من زودتر بیدار میشدی، میست یا اس ام است رو صفحه بود، لبخند میزدم و جواب میدادم، و از یه آرامش خاص سرشار میشدم و بعد با ذهنی باز به امور روزمرم میرسیدم.
عادت هم قشنگه هم خانمان سوز.
و تابستون، بیدار میشدم، نا امید یه نگاه به گوشی، و بعد می رفتم تو فکر.
خلاصه تا از جام پاشم یه عزایی بود که نگو و نپرس.
الا بعدش رقص و ورزش و … تا بیفتم رو چرخ و زندگی عادی،
حالا باز موقع خواب همون عزای صبح و نوشتن، تا خوابم ببره.
خلاصه مکافاتی کشیدم ازاین عادت شیرین.
دنیا زودگذره، زندگی هم تلخ و شیرین داره.
اما می خوام اینقدراین شیرینیرو نچشم تا مزش یادم بره، و بازم مثل قبل از آشناییمون صبح وقتی بیدار میشم به این فکر کنم که اول کرم بزنم بعد ورزش یا اول ورزش کنم بعد کرم بزنم☺
البته هیچم بعید نیست که خودم بعد از چند روز کم بیارم، اما به هر حال وقتی سرنوشتمون معلوم هست، باید یه جوری با هم باشیم که لطمه نخوره به روحیاتمون.
خلاصه چون این یه چیز دوطرفه هست، تصمیمم در حد تصمیم میمونه تا رضایت کامل تورو ببینم بعد اجراش کنیم.
رو برنامه ی روزانم هم اثر میذاره. بعد از اینکه گفتی چیکار کنیم، برناممو پیاده می کنم و بهت میگم.
-----
فردا هم که تاسوعا و بعدش عاشورا هست که گفتی با گوشی کار نکنیم.
من منتظرم تا هر وقت خودت میس زدی یا اس ام اس دادی جواب بدم.
یه چیزی، فردا اگه خدا بخواد میریم آهودشت، مادربزرگم می خواد ناهار برنج بده بیرون، بریم کمکش و مسجد و دسته روی و ...
دیگه پیرو امر شما، درس رو تعطیل کردم.
دیگهههههههههههههه
آها!
کلمه ی شکر خدا و الحمدلا...، اینقدر راحت به زبونم میاد که خودم هم از این که در عرض یک روز ورد زبونم شده تعجب کردم.
ممنون که گفتی بهم.(یک عادت خیلی خوبه که فقط برای آدم رحمت میاره)
دیگهههههههههههه
اگه اون قضیه کاغذ که می نوشتیم، نوشتن توش اصل هست بگو تا دوباره بنویسم.
دیگههههههههههه
امروز نمی دونم به کی میگفتی دعات کنه، از اونجایی که علاقه داری به اینکه خیلی دعا بشی. اینقدر دعات می کنم که حتی وقتی که نبودم هم دعاهام و استجابتش جریان داشته باشه تو زندگیت.
شب بخیر.
+ نوشته شده در شنبه پنجم دی 1388ساعت 0:43 توسط پریسا
|